Dinsdag 23 april 2019

De hamer op bezoek bij… Wim Witjes

Tekst en foto's: Jubileumcommissie/Joey Papaioannou/Angelique Keijzer

In dit jubileumjaar blikken we samen met de (oud-) voorzitter(s) terug op hun tijd als voorzitter bij Aqua-Novio’94. Hoe ging het met de vereniging in hun tijd? Waar zijn ze het meest trots op? En wat zouden ze de leden meegeven? Vragen die beantwoord worden in de rubriek: De hamer op bezoek bij…

Naam: Wim Witjes.

Voorzitter van Aqua-Novio’94 sinds: 2013.

In het dagelijks leven: Actief in onderzoek op het gebied van urologie.

Hoi Wim! Mag ik Wim zeggen?

“Uiteraard!”

Nou Wim, jij bent sinds 2013 de voorzitter van Aqua-Novio‘94. Waarom ben je voorzitter geworden?

“Tja, ik was eerst voorzitter van de afdeling wedstrijdzwemmen, daarna de voorzitter van de masters. Op het gegeven weet je wel hoe dat gaat.” zegt hij lachend. “Daarnaast had ik als voorzitter ook een aantal wensen. Een van die wensen waren de financiën. Ik dacht: maak het nou in godsnaam inzichtelijk! Daar heb ik jarenlang om gevraagd en daar is nooit iets van gekomen.”

Dus toen heb je het heft in eigen handen genomen?

“Nou…” zegt Wim twijfelend. “Het ging zoals gebruikelijk: de oude voorzitter Freek (van Workum red.) ging stoppen en ik had wel belangstelling voor het voorzitterschap. Voorheen liet ik het echter graag aan anderen over.” Bij de Algemene Ledenvergadering (ALV) van 2013 nam toenmalig voorzitter Freek van Workum afscheid na een aantal zeer bewogen jaren. “Ik zei toen bij de ALV: ik wil het denk ik wel worden, maar dan zullen we het wel eens moeten worden.”

Niet alleen de financiële problemen waren een uitdaging voor de nieuwe voorzitter: “Ik heb een jaar lang met een onervaren penningmeester en zonder secretaris gezeten” zegt Wim lachend. “Gelukkig kon ik wel altijd op Freek terugvallen en hem vragen om advies.” Een jaar later, in 2014, werd Wim officieel door de ALV gekozen tot voorzitter. Wim: “Het was een heel lastig jaar. We wilden de financiële problemen oplossen en naar een eerlijkere verdeling tussen de afdelingen. Volgens Freek dreigde zonder ingrijpen na een jaar een bankroet.”

Ik heb op het gegeven moment de betalingen aan de trainers stopgezet.

Dat is best een heftig eerste jaar voor een voorzitter…

“Klopt, maar ik heb de moed er wel ingehouden hoor! Op die manier heb ik de veranderingen ook doorgevoerd.”

Welke veranderingen dan?

“Nou, we hadden slecht inzicht in de inkomsten en uitgaven van de vereniging. Dat is geen basis om te doen alsof je neus bloedt en maar gewoon door te gaan op de oude voet. Ik heb op het gegeven moment de betalingen aan de trainers stopgezet. Ook de consumpties op kosten van de vereniging zijn we mee gestopt. Dat soort dingen allemaal.”

Je bent nu een aantal jaren verder. Ben je nog steeds blij met je besluit om voorzitter te worden?

“Nou…” twijfelt Wim. “Begin dit seizoen wilde ik er eigenlijk wel mee stoppen. Het was gewoon veel te druk. Sommige mensen vroegen te veel aandacht, een beetje onzinnig werk vind ik dat allemaal.” zegt hij met een serieus gezicht. “Als het dan druk is op je werk, dan gaat het gewoon niet meer samen.” “Ohja” zegt hij vlug daarna. “Mijn vrouw had ook nog een ongeluk gehad dus ik moest ook op haar letten. Het werd me toen allemaal iets te veel.”

Het is op zich ook wel goed dat ik het een jaar van tevoren aangeef; zo’n functie is niet zomaar ingevuld

Maar je zit hier nog steeds als voorzitter…

“Klopt. Toen ik eigenlijk wilde stoppen heeft Nico (penningmeester red.) ervoor gezorgd dat ik in ieder geval nog een jaar wilde blijven.” zegt hij lachend. “Want anders komt het toch allemaal op de andere (van het bestuur red.) neer. Dat wil ik ook niet op mijn geweten hebben!” Aan het einde van dit jaar zal Wim dus aftreden als voorzitter. Tijdens de ALV zal er dan, hopelijk, een nieuwe voorzitter worden gekozen. Wim: “Het is op zich ook wel goed dat ik het een jaar van tevoren aangeef; zo’n functie is niet zomaar ingevuld.”

Je hebt de afgelopen jaren als voorzitter natuurlijk veel meegemaakt. Wat is je het meest bijgebleven?

“Phoe” verzucht Wim. “Het oplossen van problemen, de financiën inzichtelijk maken en ervoor zorgen dat we weer financieel goed bij kas zitten.” noemt hij op. “Ik heb een aantal maatregelen getroffen. Een daarvan was het inleveren van badwater vanaf half mei. Daar was Sportfondsen niet heel erg blij mee, maar het leverde in de begin jaren zeker 10.000 euro per jaar op. Dat hebben we met z’n allen goed voor elkaar gekregen! Het financiële inzicht dat de afdelingsvoorzitters kregen droeg niet alleen bij aan transparantie, maar je zag ook dat de afdelingen zelf verantwoordelijkheid namen voor hun eigen financiële situatie. Nu kunnen de afdelingsvoorzitters met hun financiële inzicht ook gedurende het seizoen bijsturen en zijn ze meer gemotiveerd om aan sponsorwerving te doen.” Ook op sportief gebied is het de afgelopen jaren niet slecht gegaan: “Wedstrijdzwemmen en waterpolo hebben het heel goed gedaan. Op financieel- en sportief gebied. De prestaties van de twee afdelingen zijn prima” zegt hij nuchter. “Ja, ik ben wel tevreden met wat we bereikt hebben; we zijn gegroeid naar een financieel gezonde vereniging, het mooiste zou zijn als ik het aan iemand kan overdragen…”

Sommigen zijn heel eigenzinnig. Maar goed, so be it

Elke voorzitter heeft een grote uitdaging. Wat was jouw grote uitdaging?

“Dat ik ben blijven sporten” grapt hij “De meeste voorzitters stoppen er op het gegeven moment mee heb ik begrepen. Ik ben dat gewoon blijven doen!” zegt hij lachend.

En als voorzitter?

“De afdelingsvoorzitters op 1 lijn krijgen. En te houden. Maar dat blijft een uitdaging.”

Want?

“Tja, iedereen doet toch een beetje waar ze zin in hebben en daar geef ik ze ook niet geheel ongelijk in. Maar als het afdelingsbelang het verenigingsbelang overschaduwd, dan vind ik het niet meer goed.” “Daarnaast ben ik gewoon heel erg blij hoor! De prestaties worden geleverd, we zijn financieel gezond en gaan in harmonie met elkaar om. Al is dat laatste nog best wel lastig met al die afdelingen. Sommigen zijn heel eigenzinnig. Maar goed, so be it. 

Pssst… Vergeet je trouwens niet aan te melden voor het eindfeest…

Waar ben je als voorzitter het meest trots op?

“Ik ben heel trots op het herstel van de financiële situatie. Zonder de hulp van Nico (penningmeester red.) en Thomas (financiële administratie red.) zou ik dat niet voor elkaar hebben gekregen. Ook ben ik trots op het herstel van de relatie met de gemeente Nijmegen en Sportfondsenbad. Trots ben ik zeker ook op het behoud van zwembad Dukenburg. Ik heb samen met Georg, Nico en anderen van buiten de vereniging Stichting Zwembad Dukenburg opgericht toen bleek dat Sportfondsenbad Nijmegen het bad niet meer kon exploiteren voor het subsidiebedrag dat men van de gemeente Nijmegen ontving. We hebben een plan van aanpak gemaakt en na het doorvoeren van duurzame aanpassingen aan het bad, in samenspraak met de gemeente, loopt het daar nu weer als een tierelier. De bezoekersaantallen zijn fors gestegen. Dat zegt voldoende. Verder heb ik toch een heleboel geleerd: hoe pak je dingen aan? Hoe krijg je dingen voor elkaar? Hoe ga je met de mensen om? Daar ben ik ook tevreden over” zegt hij trots. “Maar het meest trots ben ik op onze samenwerking binnen het Dagelijks Bestuur (DB). De leden van het DB vormen een hechte groep die zich 100% inzetten voor de vereniging, die altijd iets voor je over willen nemen en voor wie nooit iets te veel gevraagd is. Daar kun je de oorlog mee winnen, bij wijze van spreken…”

Heb hart voor de zaak, we doen het samen!

Het einde van je voorzitterschap is in zicht. Heb jij nog een uitdaging?

“Het netjes afmaken” zegt hij stellig “En we zijn nu bezig met het nieuwe zwembad in Nijmegen. De komende maand hebben we 2 of 3 bijeenkomsten over het nieuwe bad. Dat wil ik ook graag goed afhandelen. Verder laat ik het met alle plezier over aan de volgende voorzitter!”

Het volgende gesprek heb ik met de vorige voorzitter, Freek van Workum. Heb jij nog een vraag voor Freek?

“Ik zou wel eens willen weten hoe hij terugkijkt op zijn voorzitterschap: wat heeft hij geleerd en wat zou hij anders doen, achteraf gezien?”

We bestaan dit jaar 25 jaar. Je hebt al een hele mooie brief aan de leden geschreven. Wat zou je nog aan de leden mee willen geven?

“Dat ze vooral ook belangstelling moeten tonen in de vereniging. We zoeken jonge mensen! Wij zijn een stelletje oude knoepers die het al heel lang gedaan hebben: ik ben nu 17 jaar bestuurslid geweest!” Naast leden in het bestuur zoekt de vereniging ook op andere plekken vrijwilligers: “Er zijn zoveel taken en opdrachten, er is er vast wel een geschikt voor jou.” Wim sluit af: “Nu komt het vaak neer op 1 of 2 personen, terwijl we met meer mensen zoveel meer kunnen doen! Heb hart voor de zaak, we doen het samen!”

“Oh, misschien moet je ook vragen aan de andere voorzitters waar de originele voorzittershamer is…”